Levende Vecht als perspectief
Denken over de toekomst van het Vechtdal startte bij het waterbeheer. Met het
huidige Vechtkanaal kan niet worden voldaan aan de doelstellingen van
duurzamer waterbeheer. Het atelierproject Vechtdal doordenkt de
mogelijkheden van de Vecht als ‘halfnatuurlijke’ rivier. Een rivier,
zonder zomerkades en met ruimte voor natuur in het winterbed. Een rivier die
weer ‘vrijheid van handelen’ heeft en een dynamisch landschap vormt.
Een dergelijk riviersysteem kan robuuster zijn in het licht van een grilliger
klimaat. Bovendien worden in een halfnatuurlijke Vecht natuur en rivier weer
één geheel, in plaats van twee gescheiden werelden. Dit concept is
een pleidooi voor grootschalige natuurontwikkeling en dito aanpak van de
waterhuishouding.
De aanpak biedt in het winterbed ook mogelijkheden voor nieuwe vormen van
landbouw in grote eenheden. Met het beheermodel van vrije begrazing
manifesteert het winterbed zich over de volle lengte als een open landschap.
Gedacht wordt aan beheereenheden van zo’n 300 tot 400 hectare. Hierin
grazen wilde (herten, runderen) of gedomesticeerde soorten (koeien, paarden,
schapen).
De nieuwe Levende Vecht biedt veel kansen om de identiteit van het Vechtdal
te versterken. Wanneer de kwaliteit van het landschap omhoog gaat, neemt
de betekenis van het landschap voor bewoners en bezoekers toe.
Een robuust
natuurlijk riviersysteem biedt ook kansen voor nieuwe vormen van wonen, werken
en recreëren in de flanken. Benut die kansen en neem de gelegenheid om die
nieuwe vormen een eigen ruimtelijke verschijningsvorm mee te geven. Zo wint het
Vechtdal aan vertelkracht en ontstaat er een ware Vechtdal-identiteit.
De rivier is op veel plekken een te goed bewaard geheim en moet meer
zichtbaar worden voor wandelaars, fietsers en automobilisten. Maak
‘trefzeker bestemmingen’ langs de Vecht: van natuurobservatiehut tot
landgoedbelvedère, van theehuis tot museum, van stadsfront tot
wildwaterbaan. En bouw in stijl: zo ontstaat er een Vechtfamilie van gebouwen
in hun landschap.
<< TERUG
