Natuur is niet zwak

Een andere eye-opener van de cyclus is dat de natuur geen zwak, hulpbehoevend onderwerp hoeft te zijn, dat met gelddonaties moet worden beschermd tegen de boze buitenwereld van de economie. Uit de gesprekken en de ontwerpen komt duidelijk het inzicht naar voren dat natuurontwikkeling ook een ‘selling point’ is voor de pro­vincie.

Het stapelen met andere functies levert een grotere en meer toegan­kelijke natuur op in plaats van een klein gebied waar een aantal soorten wordt gered. Natuur als onderdeel van een cultuurlandschap biedt ook de kans om meer mensen erbij te betrekken. Er moet niet meteen een ‘Hollands handeltje’ ontstaan, maar een herwaardering van de waardevermeerdering van een gebied door natuurontwikkeling moet in de realiseringsstrategie een grotere plaats krijgen naast biodiversiteit en ‘natuurdoeltypen’.

Ook het belang van de ‘casting’ van een gebied is beschouwd. Vooraf moet een gebied worden getypeerd. Kan het door areaaluitbreiding of koppeling groot genoeg worden gemaakt om de natuurlijke dynamiek vrij spel te geven en nieuwe wildernis en ruigte na te streven? Of is het gezien de aard van de locatie en de samenhang met het omringende gebied juist bij uitstek een toplocatie voor mooie, ar­cadische boerennatuur? Je moet ook niet overal ‘Oostvaardersplassen-natuur’ willen (als dit ruimtetechnisch al zou kunnen). Het is geen kwestie van òf wil­dernis òf arcadisch landschap, maar het hele spectrum tussen ruige en geordende natuur kan aan bod komen. Dit is uiteraard sterk afhan­kelijk van het formaat van de natuuropgave, van het type landschap en van de betrokkenheid van gebruikers/eigenaren. “We moet nadrukkelijk niét kiezen. Laat duizend bloemen bloeien”, aldus Jandirk Hoekstra, atelierleider van de eerste equipe.

<< TERUG